Tarixdə elə millətlər var ki, onların yolu təsadüflərlə yox, seçilmiş şəxsiyyətlərin iradəsi ilə müəyyən olunur. Zaman axıb gedir, amma bəzi adlar var ki, zamanın içində yox olmur - əksinə, zamanı öz içində daşıyır. Azərbaycan xalqının taleyində belə bir zirvə dayanır: Heydər Əliyev.
Biz Azərbaycan xalqı olaraq xoşbəxtik ki, taleyimizə belə bir Ümummilli Lider düşüb. Bu, sadəcə bir siyasi qismət deyil, bir millətin varlıq fəlsəfəsidir. Çünki hər xalq öz liderini tapmır - bəzi xalqların lideri olur, bəzi liderlər isə xalqı yenidən yaradır.
Heydər Əliyev məhz ikinci kateqoriyaya aid olan nadir şəxsiyyətlərdən idi. O, dağılmaqda olan bir dövləti təkcə qorumaqla kifayətlənmədi - onu yenidən qurdu, ona ruh verdi, ona gələcək bəxş etdi. Onun adı təkcə siyasi tarixə yox, milli şüura həkk olundu.
O, xalq üçün sadəcə dövlət başçısı deyildi. O, bir ata idi - millətin ağrısını öz ürəyində hiss edən, xalqın sevincini öz varlığına çevirən bir şəxsiyyət idi. Onun baxışlarında dövlət məsuliyyəti ilə yanaşı, insan sevgisi, milli yanğı və gələcəyə inam vardı. O, dövlətin çətin anlarında sabitlik yaratdı, ölkəni parçalanmanın astanasından geri qaytardı və xalqı bir ideya ətrafında birləşdirdi.
Onun düşüncəsi yalnız bu günlə məhdudlaşmırdı. O, zamanı qabaqlayırdı. O, sabahı bu günün içində görən nadir liderlərdən idi. Onun siyasəti idarəetmə deyil, dövlətçilik fəlsəfəsi idi - millətin gələcək yüzilliklərini formalaşdıran bir düşüncə sistemi idi.
Onun həyatının mahiyyətini özü belə ifadə edirdi:
“Mənim həyatımın məqsədi Azərbaycandır, Azərbaycan xalqıdır, Azərbaycan Respublikasının gələcəyidir. Əgər buna nail ola bilsəm, özümü xoşbəxt hesab edəcəyəm.”
Bu cümlə sadəcə söz deyil - bir ömrün mənasıdır. Bu, bir insanın özünü xalqa fəda etməsinin ən ali ifadəsidir. Çünki bəzi insanlar öz həyatını yaşayır, bəzi insanlar isə bir millətin həyatını yaşadır.
Heydər Əliyev də məhz ikinci yolun sahibidir.
O, gələcəyə yalnız ideya yox, həm də vəsiyyət qoydu. Bu vəsiyyət təkcə siyasi davamlılıq deyil, tarixi məsuliyyət idi:
“Mən inanıram ki, mənim axıra çatdıra bilmədiyim taleyüklü məsələləri xalqın köməyi və dəstəyi ilə İlham Əliyev başa çatdıra biləcək.”
Bu fikir sadəcə inam deyil - bir dövlətin gələcəyinə verilmiş etibardır. Bir liderin xalqına və öz yolunun davamına güvənidir.
Zaman keçdi. Tarix öz ağır sınaqlarını yenidən verdi. Və bu yolun ən böyük sınağı Şuşa oldu - təkcə bir şəhər deyil, bir millətin ruhunun əsirlikdən azadlığı idi.
Şuşa azad olunanda təkcə torpaq geri qaytarılmadı. Bir millətin həsrəti, illərlə içində saxladığı ağrı və qürur da azadlığa çıxdı. O gün tarix təkcə dəyişmədi - tarix öz ədalətini bərpa etdi.
Və həmin günün ardınca Prezident İlham Əliyev xalq qarşısında sarsıdıcı bir duyğu ilə dedi:
“Xoşbəxt adamam ki, ata vəsiyyətini yerinə yetirdim.”
Bu cümlə bir sevinç ifadəsi deyil - bir millətin yüz illik göz yaşının susmasıdır. Bu, yalnız bir qələbənin deyil, bir vəsiyyətin tamamlanmasının fəlsəfi zirvəsidir.
Bu sözlərlə tarix bağlanmadı - əksinə, yeni bir dövr açıldı. Çünki Heydər Əliyevin qoyduğu yol sadəcə keçmiş deyil, yaşayan bir sistemdir. O sistem bu gün də dövlətin gücündə, xalqın birliyində və Azərbaycanın dünya miqyasında mövqeyində özünü göstərir.
O, fiziki olaraq yoxdur, amma ideyası var. O, görünmür, amma hiss olunur. O, danışmır, amma dövlətin hər qərarında yaşayır.
Tarix göstərdi ki, bəzi insanlar sadəcə yaşayıb getmir - onlar millətin taleyinə çevrilir. Heydər Əliyev də məhz belə bir zirvədir: zamanın içində yox, zamanın üstündə yaşayan bir lider.
Və beləliklə, Azərbaycan xalqının taleyi bir daha sübut edir ki, bəzi qismətlər təsadüf deyil - onlar millətin öz içindən doğan tarixi həqiqətlərdir.
Namik Ağayev,
Masallı Dövlət Regional Kollecinin Rus dili və ədəbiyyatı müəllimi, ştatdankənar müxbirimiz.
